Sinds gisteren heb ik dringend nood aan de figuurlijke "ogen op mijn rug", want Lara kan een (gevaarlijk) nieuwtje... Ze kruipt op mijn bed! Het erop kruipen gaat vlot (véél te vlot naar Mama's zin), maar hoewel mijn Kleine Pruts het op bed klimmen al na enkele keren proberen volledig onder de knie heeft, kan dat allesbehalve gezegd worden van de omgekeerde handeling... Ook dit zal ze nu eenmaal moeten leren met vallen en opstaan, maar zolang ik het vallen nog kan uitstellen, probeer ik dit dan ook te doen. Ze moest zo maar eens iets breken, dat zou ik mezelf nooit vergeven!
Sinds gisteren gaat m'n slaapkamerdeur dus steeds mooi dicht. Het klimmen op bed mag, maar dan wel onder Mama's toezicht en ik geef toe dat ik het heerlijk vind om ze zo fier als een gieter te zien spelen op mijn bed! :)
Vandaag werden we ook verwacht op de babyborrel van Sha-Ré, het dochtertje van een ex-collega van Mama. Hoewel het er enorm druk was, heeft mijn Kleine Pruts zich meer dan voorbeeldig gedragen. Op dat vlak heb ik een droom van een dochter. Je kan echt overal met haar komen!
Nog niet zolang geleden, had ze een kwartiertje nodig om los te komen, maar daar was nu helemaal niets van te merken, ze voelde zich er meteen thuis. Zeker toen Jim een wel héél grote zak blokken bovenhaalde, glinsterden haar oogjes van plezier. Ze heeft er ook kunnen samenspelen met nog enkele andere kindjes en op zo'n moment kan je echt héél goed merken dat ze naar de crèche gaat. Ze speelt mooi met hen, observeert hen, doet niet overdreven druk (ze was zelfs héél rustig; een voorbeeldige Peuter), enzovoort. Zolang er andere kindjes in de buurt zijn, is Dochterlief gelukkig en als Dochterlief gelukkig is, is Mama gelukkig :)
Liefs!
*Mama*
