Hét moment waar mama zó naar uitgekeken heeft!

Lara is geboren met een klein bosje zwart haar. Groot was mijn vreugde, want zo'n kale baby vind ik maar niets. Maar mijn vreugde was van korte duur... Geleidelijk aan begonnen Lara's haartjes uit te vallen tot ze zo goed als geen haar meer had. Natuurlijk zag ik ze nog steeds even graag als daarvoor, maar ik vond het toch jammer.
Sinds dan kijk ik uit naar... hét eerste speldje! (tja, wat kan ik zeggen, je bent een meisjesmama of je bent het niet hé) :)

Vandaag was het dan eindelijk zover!

Nadat ik Lara had klaargemaakt om aan de nacht te beginnen, wou ik even testen of haar haartjes ondertussen klaar waren voor een speldje. Haar froufrou begint immers meer en meer in haar oogjes te hangen, maar ik vind het zo'n zonde om hem nu al te knippen.
Dus... Ik haalde een speldje boven, kamde haar haartjes in een zijstreep, schoof het speldje in haar fijne haartjes en... het bleef zitten!! Ze ziet er op slag helemaal anders uit, als een echt peutertje, maar dan wel een énorm schattig peutertje.

Liefs!
*Mama*